Mide Adenokarsinomunda Histolojik Alt Tipler: WHO 6 Sonrası Pratik Yaklaşım

Mide biyopsisinde veya rezeksiyonunda önemli olan yalnızca adenokarsinom tanısını koymak değildir. Baskın mimari, poorly cohesive komponent, müsin üretimi ve alışılmadık farklılaşma birlikte değerlendirilmelidir. Güncel WHO yaklaşımı bu morfolojik çeşitliliği moleküler ve klinik bağlamla tamamlar.

İlk bakışta hangi patern baskın?

Tübüler ve papiller yapı: Glandların biçimi kadar stromaya infiltrasyon, desmoplazi ve yüzey lezyonuyla ilişki önemlidir. Papiller veya iyi oluşmuş bezler her zaman düşük risk anlamına gelmez.

Poorly cohesive komponent: Tek tek veya gevşek kümeler halinde ilerleyen hücreleri araştırın. Taşlı yüzük hücresi morfolojisini belirgin müsin vakuolü ve periferik çekirdekle tanımlayın; müsin içermeyen poorly cohesive hücrelerle karıştırmayın. Biyopside sınırlı örnekleme tümörün heterojenliğini gizleyebilir.

Müsinöz alanlar: Ekstrasellüler müsin havuzları içinde yüzen tümör hücreleri görülebilir. Müsin varlığı tek başına tüm tümörü müsinöz alt tipe sokmaz. Diferansiye glandüler alanlar ile poorly cohesive alanların eşlik edip etmediğini raporda tanımlamak yararlıdır.

Mikst tümör: Aynı tümörde farklı komponentler varsa tümörü tek bir görünüm üzerinden basitleştirmeyin. Histolojik heterojenliğin klinik ve moleküler sonuçları olabilir.

Atlanmaması gereken özel morfolojiler

Crawling-type glandüler büyüme: Hafif sitolojik atipiye rağmen karmaşık, birleşen ve dallanan bezler içerebilir. Özellikle yüzeyel biyopside benign/rejeneratif glandlarla ayrım gerektirir.

Lenfoid stromalı karsinom: Yoğun lenfoid yanıt ve sınırları belirgin epitelyal adalar görülebilir. EBV ilişkisini araştırmak yararlı olabilir; yalnız lenfoid stroma EBV pozitifliği kanıtı değildir.

Hepatoid veya enteroblastik farklılaşma: Hepatosit benzeri tümör hücreleri, berrak sitoplazma veya fetal tip farklılaşma ipuçları gösterebilir. SALL4, AFP ve hepatoselüler belirteçler seçilmiş olgularda yardımcıdır; özellikle karaciğer kaynaklı metastaz klinik olarak dışlanmalıdır.

Fundik/oksintik bez ilişkili lezyonlar: Mukozal yerleşim, chief/parietal hücre farklılaşması ve gerçek submukozal invazyon dikkatle incelenmelidir.

Moleküler ve prediktif katman

Gastrik karsinomlarda MMR durumu, EBV ilişkisi, HER2, PD-L1 ve uygun klinik durumda diğer hedeflenebilir değişiklikler histolojik tanının yerine geçmez; onu tamamlar. Moleküler test istemi, tümör dokusunun yeterliliği ve kurumun güncel klinik protokolleriyle planlanmalıdır.

Rapor öncesi kısa kontrol

• Baskın histolojik görünümü ve varsa belirgin ikinci komponenti tanımlayın.
• Poorly cohesive/taşlı yüzük hücreli alanları örnekleme sınırı içinde değerlendirin.
• İnfiltrasyon ile preinvaziv veya rejeneratif görünüm ayrımını yapın.
• Rezeksiyonda invazyon derinliği, lenfovasküler/perinöral invazyon ve sınırları ayrıca raporlayın.
• Kullanılan WHO tanımını ve güncel CAP/AJCC evrelemesini birbirinden ayrı tutun.

Pratik sonuç: Histolojik alt tip, tümörün tamamını tek bir mikroskop görüntüsüne indirgememelidir. Heterojenite ve gerekli moleküler testler entegre değerlendirmeye katkıda bulunur.

Daha fazlasını oku

Seçilmiş kaynaklar

• WHO 6. edisyon: Digestive System Tumours (IARC)
• WHO 5. edisyon: Digestive System Tumours
• Gastrik adenokarsinomun moleküler karakterizasyonu – TCGA
• Crawling-type gastrik adenokarsinom
• Hepatoid/enteroblastik diferansiyasyonda SALL4

Etiketler: Gastrointestinal Patoloji · Mide Adenokarsinomu · WHO 6 · Poorly Cohesive · Ayırıcı Tanı