Günün öne çıkan KRAS G12D pankreas kanseri çalışması ayrı yazıda ele alındı. Aşağıdaki yayınların ortak noktası ise tedaviden çok tanısal sınıflandırmayı, biyobelirteç yorumunu ve raporlama hassasiyetini doğrudan ilgilendirmeleri.
Tiroid kanserinde yeni ATA risk sistemi, nöroonkolojide metilasyon ve MGMT raporlaması, nadir tümörlerde hedeflenebilir füzyonlar ve IHK ile tedavi fenotiplemesi günün kalan yüksek sinyalli başlıklarını oluşturuyor.
2025 ATA sistemi papiller tiroid kanserini daha yüksek risk sınıflarına taşıyor
Tam histopatolojik ve sonuç verileri bulunan 670 papiller tiroid karsinomunda yapılan gerçek yaşam doğrulamasında, 2025 ATA sistemi düşük riskli hasta oranını azaltırken orta ve yüksek risk gruplarını genişletti. Yeni “düşük-orta risk” sınıfında yapısal hastalık kalıcılığı, eski düşük ve orta risk gruplarının arasında bulundu.
Patolog açısından mesaj, risk sınıflamasını besleyen histolojik değişkenlerin eksiksiz ve standart raporlanmasıdır. Bununla birlikte çalışma tek merkezli ve retrospektiftir; yeni grubun yönetimi için prospektif doğrulama gereklidir.
HGAP ve MGMT: Morfolojiye moleküler bağlam ekleniyor
Metilasyon sınıflandırmasıyla doğrulanmış 421 yüksek dereceli piloid özellikli astrositomda ATRX değişikliği olumsuz, MR’daki kistik özellikler olumlu prognostik faktörlerdi. Histolojik yüksek derece bulguları, CDKN2A/B homozigot kaybı ve MGMT metilasyonu ise sağkalımla anlamlı ilişki göstermedi. Bu sonuç, HGAP değerlendirmesinde morfolojinin tek başına yeterli olmadığını destekliyor.
Ayrı bir çalışmada, tekrarlayan gliomlara ait 426 eşleştirilmiş örneğin %84’ünde MGMT promotör metilasyon durumu korundu. Değişikliklerin çoğu eşik değere yakın, düşük düzeyli metilasyona sahip tümörlerde görüldü. İkili “metile/metile değil” raporu yerine nicel sonucun verilmesi ve tedavi kararı etkileniyorsa nükste yeniden inceleme yapılması daha güvenilir olabilir.
Mesane küçük hücreli karsinomunda iki tedavi fenotipi
Çok merkezli 88 olguluk seri, mesane küçük hücreli karsinomlarını IHK ile yüksek ve düşük nöroendokrin fenotiplere ayırdı. Yüksek nöroendokrin grupta DLL3 ve SLFN11; düşük nöroendokrin grupta ise Nectin-4 ekspresyonu görece daha belirgindi. Nectin-4 membran boyanması genel olarak düşük olmakla birlikte olguların yaklaşık beşte birinde NECTIN4 amplifikasyonu saptandı.
Bu panel gelecekte antikor-ilaç konjugatı veya DLL3 yönelimli tedavi araştırmalarına olgu seçimini destekleyebilir; mevcut veri henüz tedavi yanıtını doğrulayan prospektif kanıt değildir.
Servikal sarkomda NTRK3 füzyonu gözden kaçmamalı
Üç NTRK3-füzyonlu servikal sarkomun tamamı nüks etti; TRK inhibitörü alan iki hastada stabil hastalık bildirildi. Tümörler CD34 ve pan-TRK pozitifti; SPECC1L::NTRK3, ETV6::NTRK3 ve KHDRBS1::NTRK3 füzyonları saptandı.
Serviksteki iğsi hücreli tümörlerde uygun morfoloji ve immünofenotip varlığında NTRK yeniden düzenlenmesinin moleküler olarak doğrulanması hem tanıyı hem de hedefe yönelik tedavi olasılığını etkileyebilir. Klinik çıkarımlar yalnızca üç yeni olguya dayandığından temkinli yorumlanmalıdır.
PRAME negatifliği şeffaf hücreli sarkom lehine yardımcı olabilir
İki referans merkezinden 26 şeffaf hücreli sarkomun 25’i PRAME negatifken, karşılaştırma grubundaki 120 melanomun 110’u pozitifti. Küçük biyopsilerde PRAME negatifliği, klinik ve morfolojik bağlam uygunsa, melanom yerine şeffaf hücreli sarkomu destekleyebilir.
Negatif PRAME tek başına tanı koydurmaz. EWSR1 yeniden düzenlenmesinin gösterilmesi mümkün olduğunda temel moleküler doğrulama olmaya devam eder.
Adrenal görüntüleme işlevsel nodülü her zaman göstermiyor
Lateralize primer aldosteronizm nedeniyle adrenalektomi yapılan 173 hastada görüntüleme ile CYP11B2 IHK haritalaması olguların yaklaşık yarısında uyuşmadı. Görüntülemede görülen bazı nodüller işlevsizken, normal veya hiperplastik görünen bezlerde ayrı CYP11B2-pozitif odaklar bulunabildi.
CYP11B2 IHK, rezeke adrenal dokuda aldosteron üreten odağın gösterilmesini ve çok odaklı hastalığın anlaşılmasını sağlar. Bulgular, kesitsel görüntülemenin tek başına işlevsel lateralizasyon aracı olarak kullanılmasına karşı güçlü bir uyarıdır.
EGFR-mutant akciğer adenokarsinomunda evre ötesi nüks modeli
Rezeke edilmiş 400 evre IA–IIIA EGFR-mutant akciğer adenokarsinomunun klinik, genomik ve transkriptomik verileriyle geliştirilen model dört bağımsız kohortta doğrulandı. Transkriptomik özellikler klinik veya genomik değişkenlerden daha güçlüydü; birleşik model aynı patolojik evre içindeki hastaları farklı nüks risklerine ayırabildi.
Bu yaklaşım gelecekte adjuvan EGFR inhibitörü seçimini inceltebilir. Ancak çoklu omik model henüz rutin rapora aktarılacak düzeyde değildir ve prospektif klinik yarar doğrulaması beklenmelidir.
Kaynaklar
- 2025 ATA risk stratification validation. PMID: 41994857. PubMed
- High-grade astrocytoma with piloid features. PMID: 42747321. PubMed
- MGMT methylation in recurrent glioma. PMID: 42747707. PubMed
- IHC phenotypes of bladder small cell carcinoma. PMID: 42747234. PubMed
- NTRK3-fusion cervical sarcoma. PMID: 42748906. PubMed
- PRAME in clear cell sarcoma. PMID: 42746728. PubMed
- CYP11B2 expression and adrenal imaging. PMID: 42089263. PubMed
- Multi-omic recurrence stratification in EGFR-mutant lung adenocarcinoma. PMID: 42749051. PubMed