23 Temmuz PubMed Patoloji Özeti: MMR/MSI Testi Tedavi Rotasını Daha Fazla Belirliyor
Dünün en güçlü sinyali gastroözofageal adenokarsinomda geldi: dMMR/MSI-H durumunun yalnızca prognostik değil, neoadjuvan immünoterapi, olası cerrahisiz izlem ve patolojik tam yanıt değerlendirmesi için de daha merkezi hale geldiği görülüyor.
Neden önemli?
Bu yayın seti, patoloğun raporundaki MMR/MSI, PD-L1 CPS, tedavi yanıtı ve tümör budding gibi alanların klinik karar zincirinde giderek daha görünür olduğunu hatırlatıyor. Özellikle rezektabl gastroözofageal adenokarsinomda MMR IHK/PCR/NGS sonucu, cerrahi öncesi tedavi stratejisini etkileyebilecek düzeyde kritik.
Temel bulgular
-
Rezektabl dMMR/MSI-H gastroözofageal adenokarsinomda 55 hastalık Avusturya gerçek yaşam serisinde çift immün kontrol noktası inhibisyonu alan ve rezeke edilen 5/5 hastada patolojik tam yanıt bildirildi; kemoterapi ve kemoimmünoterapi kollarında pCR daha düşüktü. Tam yanıt PD-L1 CPS ≥10 ile ilişkili bulundu, ancak yazarlar retrospektif tasarım ve küçük alt grup sayılarına dikkat çekiyor.
-
Lokal ileri mide kanserinde 505 hastalık çok merkezli çalışmada CT radyomikleri, post-NAT RNA-seq ve klinikopatolojik verileri birleştiren MuMo modeli, tek modaliteli modellerden ve ypTNM evrelemeden daha iyi sağkalım risk ayrımı yaptı; radyomik risk ve moleküler risk bağımsız prognostik faktörlerdi. ([link.springer.com](https://link.springer.com/article/10.1007/s10120-026-01777-0))
-
Larenks skuamöz hücreli karsinomda EBER, EGFR, p16 ve E-cadherin ile EMT/tümör budding ilişkisini inceleyen çalışma, tümör budding’i olguların %54,1’inde, EMT’yi %37,7’sinde bildirdi; PubMed özetine göre EGFR pozitifliği ve p16/E-cadherin kaybı içeren imza agresif biyolojiye işaret edebilir.
-
Perioperatif ani hipersensitivite reaksiyonlarında 930 hastalık GERAP çalışması, triptazın tek başına sınırlı kalabileceğini; histamin ve mast hücre aktivasyon profillerinin reaksiyon fenotipini ve şiddetini daha iyi ayırabileceğini gösterdi.
Pratik patoloji açısından
-
GEA biyopsi ve rezeksiyonlarında MMR IHK’nin eksiksiz, net ve tedaviyle ilişkilendirilebilir raporlanması giderek daha kritik; MLH1/MSH2/MSH6/PMS2 kaybı varsa MSI doğrulaması ve multidisipliner tartışma eşiği düşük tutulmalı.
-
Neoadjuvan tedavi sonrası mide kanserinde yalnız ypTNM değil, tümör regresyonu, rezidü tümör örneklemesi ve moleküler bağlam birlikte düşünülmeli; patoloji verisi multimodal prognostik modellerin ana girdisi haline geliyor.
-
Baş-boyun SCC raporlarında tümör budding ve EMT-benzeri fenotipin klinik değeri henüz standart rapor öğesi olmasa da, EGFR/p16/E-cadherin gibi IHK bulgularıyla birlikte risk farkındalığı yaratabilir.
-
Klinik patoloji tarafında perioperatif anafilaksi değerlendirmesinde triptaz normal ya da düşük olsa bile mast hücre aktivasyonu tamamen dışlanmayabilir; histamin gibi tamamlayıcı belirteçlerin zamanlaması ve yorumlanması önemli.
Kaynaklar
- Therapeutic management of resectable dMMR/MSI-H gastroesophageal adenocarcinoma, PMID: 42490032. PubMed: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42490032/
- Multimodal prognostic risk assessment after NAT in locally advanced gastric cancer, PMID: 42490033. PubMed: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42490033/
- EBER, EGFR, p16, E-cadherin, EMT and tumor budding in laryngeal SCC, PMID: 42487012. PubMed: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42487012/
- Mast cell activation profiles in perioperative immediate hypersensitivity reactions, PMID: 42489117. PubMed: https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42489117/