Günün en güçlü yayını olan grade 3 akciğer karsinoidi önerisi ayrı yazıda ele alındı. O çalışma doğrudan sınıflama değişikliğini tartışırken, aşağıdaki yayınlar günlük tanı süreçlerinin güvenilirliğini artırabilecek daha odaklı araçları değerlendiriyor.
Donör karaciğer ve pituiter frozen kesitlerinden pediatrik aganglionozise, uterin mezenkimal tümörlerden moleküler klonaliteye uzanan çalışmaların ortak mesajı şu: standartlaştırılmış yöntemler yararlı, ancak hiçbir yardımcı test morfoloji ve klinik bağlamdan bağımsız yorumlanmamalı.
Donör karaciğerde Banff algoritması: eşiklerde daha iyi uyum
Yirmi yedi frozen biyopsiyi değerlendiren 15 patolog arasında kesin makroveziküler steatoz yüzdesi için uyum yalnızca orta düzeydeydi. Banff algoritması sürekli yüzde tahminini iyileştirmedi; buna karşılık klinik açıdan anlamlı derecelere geçildiğinde gözlemciler arası uyumu “orta-altı” düzeyden belirgin uyuma taşıdı.
Bu sonuç, nakil kararının kritik eşiklere dayandığı frozen değerlendirmelerinde standart algoritmanın değerini destekliyor. Ancak tek merkezli küçük seri ve Banff yöntemiyle daha düşük dereceler verilmesi, özellikle bol fakat azonal steatozda dikkat gerektiriyor.
Pituiter frozen’da kollajen boyası tanısal belirsizliği azalttı
Toplam 252 olguda H&E ve smear preparatlarına hızlı Cason kollajen boyasının eklenmesi, intraoperatif tanısal doğruluğu %87’den %98’e yükseltti; sonuçsuz değerlendirmeler %11’den sıfıra indi. Boya, normal adenohipofizin lobüler kollajen çatısını görünür kılarak PitNET–normal bez ayrımına yardımcı oldu.
Ucuz ve doğrudan uygulanabilir bir yaklaşım olmakla birlikte çalışma randomize değildi. Merkezlerin kendi frozen iş akışında süre, teknik tekrarlanabilirlik ve lokal doğrulama yapılması uygun olur.
Total kolonik aganglionoziste apendiks ucu biyopsisi
Prospektif 107 çocukluk serisinde apendiks ucunda ganglion hücresi yokluğu, 19 total kolonik aganglionozis olgusunun tamamını yakaladı. Bildirilen duyarlılık %100, özgüllük yaklaşık %97 ve negatif öngörü değeri %100’dü.
Tam kat ve yeterli örnekleme kritik: üç biyopsi yetersiz doku veya ileri inflamatuvar yıkım nedeniyle sonuçsuz kaldı. Yöntem, proksimal apendiksi olası rekonstrüksiyon için koruyan güçlü bir yardımcı test olarak görünüyor; tek başına tüm barsak haritalamasının yerine geçtiği düşünülmemeli.
GPNMB, uterin PEComa için duyarlı fakat özgül değil
Dokuz uterin PEComa’nın tamamında GPNMB yaygın ve orta-kuvvetli pozitifti. Ne var ki aynı patern leiomyosarkomların yaklaşık yarısında, ayrıca bazı undiferansiye uterin sarkom ve inflamatuvar miyofibroblastik tümörlerde de görüldü.
Dolayısıyla GPNMB pozitifliği PEComa’yı destekleyebilir, fakat tek başına ayırt ettirici değildir. Morfoloji, melanotik ve düz kas belirteçleri ile TFE/mTOR ilişkili moleküler bulguların birlikte değerlendirilmesi gerekir.
NGS ile klonalite: fenotipin kararsız kaldığı olgular için sayısal yaklaşım
Altmış hastaya ait 120 gastrointestinal, hepatopankreatobiliyer veya peritoneal tümör çiftinde geliştirilen klonal ilişki indeksi, paylaşılan genomik değişiklikleri toplam değişiklik yüküne oranladı. 0,53 eşiğinde yüksek duyarlılık ve özgüllük sağlandı; özellikle hipermutasyonlu tümörlerde morfoloji ve immünfenotipten daha kararlı performans gösterdi.
Sonuçlar umut verici olsa da nonklonal karşılaştırma grubu yalnızca sekiz hastadan oluşuyordu. İndeks, NGS verisi zaten mevcut olan ve primer–metastaz ya da iki ayrı primer ayrımının çözülemediği olgularda yardımcı araç olarak düşünülmeli.
İmmünoterapi biyobelirteçleri: karmaşık skor her zaman daha iyi değil
Çoklu tümör kohortunda PD-L1, doku ve plazma TMB, MSI ve MMR'yi birleştiren beş değişkenli skor, PD-L1 immünohistokimyasından anlamlı derecede üstün değildi. Etkinlik analizi yalnızca 102 hastaya dayanıyordu ve PD-L1 etkisi tümör tipine göre değişiyordu; sonuçlar pan-kanser bir genellemeyi desteklemiyor.
Ayrı bir mekanistik çalışmada ise MSI-yüksek kolorektal kanserde RNF43 p.G659fs değişikliğinin PI3K/AKT üzerinden HLA-E ekspresyonunu artırarak NKG2A-pozitif NK hücrelerini baskıladığı gösterildi. Eksen deneysel olarak hedeflenebilir görünse de henüz rutin bir öngörü belirteci veya tedavi standardı değildir.
Kaynaklar
- Donör karaciğerde Banff steatoz algoritması — PMID: 42791012 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42791012/
- Pituiter frozen kesitte Cason kollajen boyası — PMID: 42791430 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42791430/
- Total kolonik aganglionoziste apendiks ucu biyopsisi — PMID: 42789101 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42789101/
- Uterin mezenkimal tümörlerde GPNMB — PMID: 42791032 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42791032/
- Gastrointestinal ve peritoneal tümörlerde klonal ilişki indeksi — PMID: 42790700 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42790700/
- PD-L1 ile beş değişkenli genomik-immünoterapi skorunun karşılaştırılması — PMID: 42790332 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42790332/
- MSI-yüksek kolorektal kanserde RNF43–HLA-E/NKG2A ekseni — PMID: 42777043 — https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42777043/