Günün öne çıkan oral displazi pozisyon belgesi ayrı yazıda ele alındı. Onu diğer yayınlardan ayıran özellik, doğrudan histomorfolojik tanı sürecini yeniden düzenleyen, patern-temelli bir çerçeve önermesiydi.
Geri kalan yüksek sinyalli çalışmalar; bilinmeyen primerli kanserde genomik tedavi seçimini, CLDN18.2 test yükünü, DLBCL hücre kökeni sınıflamasındaki sistematik yanlılığı ve renal tümörler ile pulmoner nöroendokrin karsinomlarda moleküler doğrulamanın önemini gösteriyor. Ayrıca preanalitik evrenin tanısal güvenliğin ayrılmaz parçası olduğu yeniden vurgulanıyor.
CUP: Geniş genomik profilleme tedavi sonucuna yansıyor
Randomize faz II CUPISCO güncellemesinde, indüksiyon kemoterapisiyle hastalık kontrolü sağlanan olumsuz riskli bilinmeyen primerli 436 hasta değerlendirildi. Moleküler tümör kurulu eşliğinde genomik olarak yönlendirilmiş tedavi, devam kemoterapisine göre medyan progresyonsuz sağkalımı 4,4 aydan 6,1 aya çıkardı. Genel sağkalımdaki yaklaşık 2,4 aylık fark ise istatistiksel anlamlılığa ulaşmadı.
Patoloji açısından mesaj net: kapsamlı genomik profilleme için yeterli ve uygun dokunun tanı başlangıcında korunması, artık yalnızca araştırma hedefi değil, tedavi seçimini etkileyen bir gereklilik.
CLDN18.2: Yaklaşık her üç olgudan biri pozitif, fakat değişkenlik yüksek
Toplam 22 çalışma ve 12.173 gastrik/gastroözofageal bileşke adenokarsinomunu içeren meta-analizde, klinik çalışmalarda kullanılan ≥%75 orta-kuvvetli membranöz boyanma eşiğinde CLDN18.2 pozitifliği yaklaşık üçte bir bulundu.
Çalışmalar arasındaki heterojenliğin çok yüksek olması, laboratuvarlar arası preanalitik ve analitik standardizasyon ihtiyacını gösteriyor. Havuzlanmış oran, çalışmaların çoğu HER2 açısından seçilmemiş olduğundan doğrudan zolbetuximab için uygun hasta oranı olarak yorumlanmamalı.
DLBCL: Lymph2Cx, ABC alt tipini eksik sınıflandırabilir
Toplam 2.321 olgunun yeniden analizinde Lymph2Cx’in aktive B-hücre benzeri DLBCL oranını sistematik olarak düşük tahmin ettiği; bazı ABC olgularını germinal merkez B-hücre benzeri veya sınıflandırılamayan gruba kaydırdığı bildirildi.
Test rutin FFPE materyalde değerini koruyor, ancak hücre-kökeni sonucunun kusursuz bir referans kabul edilmemesi gerekiyor. Özellikle klinik veya moleküler özelliklerle uyumsuz sonuçlarda yöntemin bu yanlılığı akılda tutulmalı.
Renal tümörler: Morfoloji şüpheyi doğuruyor, füzyon veya NGS tanıyı sağlamlaştırıyor
Yetmiş primer renal sinovyal sarkomdan oluşan en büyük seri, tümörün agresif davranışını ve geniş morfolojik spektrumunu doğruladı. Çoğunlukta SS18::SSX2 saptanırken nadir bir SS18::NEDD4 füzyonu da bildirildi; morfolojik ve immünohistokimyasal örtüşme nedeniyle moleküler doğrulama kritik.
Beş SDHA-defisiyent RCC olgusunda SDHA ekspresyonunun mutasyona rağmen korunabileceği gösterildi. Yüksek dereceli, papiller veya toplayıcı kanal karsinomu benzeri tümörlerde SDHB kaybı görülürse yalnız SDHA immünohistokimyasına güvenilmemesi ve NGS düşünülmesi gerekiyor.
Altı FLCN-mutant yüksek dereceli RCC ise Birt-Hogg-Dubé ilişkili tümörlerin her zaman düşük dereceli ve indolen olmadığına işaret ediyor. Papiller/solid büyüme, nekroz, yüksek derece ve güçlü GPNMB ekspresyonu bulunan örtüşmeli olgularda FLCN testi ile germline değerlendirme gündeme alınabilir. Son iki çalışma küçük seriler olduğundan davranışsal sonuçlar ihtiyatla yorumlanmalı.
Pulmoner nöroendokrin karsinom: ALK boyanması tek başına tedavi göstergesi değil
Difüz ALK immünreaktivitesi gösteren sekiz yüksek dereceli pulmoner nöroendokrin karsinomun beşinde kapsamlı profilleme yapılabildi; gerçek ALK füzyonu yalnız iki olguda ve RNA dizilemeyle doğrulandı. Kalıcı ALK inhibitörü yararı da moleküler olarak doğrulanan olguda görüldü.
Bu küçük seri, ALK immünohistokimyası pozitif bir küçük hücreli veya büyük hücreli nöroendokrin karsinomda hedefe yönelik tedavi öncesinde füzyonun, tercihen RNA temelli yöntemle, doğrulanması gerektiğini destekliyor.
Preanalitik evre, tanının teknik arka planı değildir
Cerrahi patolojide preanalitik değişkenleri ele alan anlatısal derleme; iskemi süresi, fiksasyon, doku kalınlığı, oryantasyon, makroskopik örnekleme, kontaminasyon ve doku kullanımının morfoloji yanında immünohistokimya ve moleküler testleri de etkilediğini vurguluyor.
Yeni bir karşılaştırmalı veri sunmamakla birlikte pratik mesaj güçlü: özellikle küçük biyopsi ve hassas onkoloji örneklerinde blok seçimi ile doku paylaşımı, tanısal kalite ve hasta güvenliği işlemi olarak yönetilmeli.
Kaynaklar
- CUPISCO güncellemesi. PMID: 42691436. PubMed
- Gastrik/GEJ adenokarsinomunda CLDN18.2 meta-analizi. PMID: 42690279. PubMed
- DLBCL’de Lymph2Cx yeniden değerlendirmesi. PMID: 42687697. PubMed
- Primer renal sinovyal sarkom, 70 olgu. PMID: 42687804. PubMed
- SDHA-defisiyent RCC serisi. PMID: 42687764. PubMed
- FLCN-mutant yüksek dereceli RCC. PMID: 42687010. PubMed
- Yüksek dereceli pulmoner nöroendokrin karsinomda ALK. PMID: 42692813. PubMed
- Cerrahi patolojide preanalitik değişkenler. PMID: 42692533. PubMed